Oh yeah, I'll tell you something
I think you'll understand
When I say that something
I want to hold your hand
I want to hold your hand
I want to hold your hand
Oh please say to me
You'll let me be your man
And please say to me
You'll let me hold your hand
You'll let me hold your hand
I want to hold your hand
I want to hold your hand
I want to hold your hand
I want to hold your hand
Kung meron akong isang banda na pinaka-paborito yung ang The Beatles.
Ewan ko ba, gustong gusto ko ang mga kanta nila. Though hindi pa ako buhay nung nag-umpisa ang banda nila. Ganun kasi ang mga tipo ng kanta na gusto ko.
As you all know, may gusto ako sa isang tao na may iba ng mahal.
One-sided love kumbaga. I don't want to be a hypocrite and pretentious not to say that I still want him.
Ngayon parang broken hearted ata sya o may problema lang.
Di ko lang sure, yun kasi ang conclusion na nabuo ko sa kaka-stalk sa profile niya.
Oo, isa ako sa mga dakilang stalker.
Gustong gusto ko hawakan ang kamay niya ngayon at sabihin na magiging ok din ang lahat.
Pero hindi maaari. Di naman kami...
I really want to comfort him, but I can't. I feel awkward.
Gusto ko rin syang yakapin ng mahigpit.
Yung tipong matagal na matagal.
Siguro, kung mayayakap ko sya, hindi ako ang unang kakalas.
Tatabihan ko sya sa pagtulog para hindi na nya maramdaman na nag-iisa siya.
Lalambingin ko sya hanggang sa mawala ang init ng ulo niya.
Hahayaan ko na dumantay siya habang tumutulo ang luha sa kanyang mga mata.
Gagawin ko ang lahat para sumaya lamang ang aking sinta.
Pero hindi ako ang kailangan niya.
Kahit mag-volunteer pa ako, di parin yun magiging epektib dahil iba ang gusto niyang mag-alo sa kanya, yumakap, tumabi, lumambing at pumunas sa mga luha niya.
Hindi ako.
Iba.
Ayoko ko ng magpakamartir at umasa pa kasi alam kong mas masaksaktan lang ako sa huli.
Alam ko naman na kusang mawawala ang nararamdaman ko para sa kanya at darating ang oras na makikilala ko ang taong para sakin.
TULOY PARIN ANG BUHAY.
No comments:
Post a Comment