I WANT TO HOLD YOUR HAND

Oh yeah, I'll tell you something
I think you'll understand
When I say that something
I want to hold your hand

I want to hold your hand
I want to hold your hand

Oh please say to me
You'll let me be your man
And please say to me
You'll let me hold your hand

You'll let me hold your hand
I want to hold your hand

I want to hold your hand
I want to hold your hand
I want to hold your hand

Kung meron akong isang banda na pinaka-paborito yung ang The Beatles.
Ewan ko ba, gustong gusto ko ang mga kanta nila. Though hindi pa ako buhay nung nag-umpisa ang banda nila. Ganun kasi ang mga tipo ng kanta na gusto ko.

As you all know, may gusto ako sa isang tao na may iba ng mahal.
One-sided love kumbaga. I don't want to be a hypocrite and pretentious not to say that I still want him.

Ngayon parang broken hearted ata sya o may problema lang.
Di ko lang sure, yun kasi ang conclusion na nabuo ko sa kaka-stalk sa profile niya.
Oo, isa ako sa mga dakilang stalker.

Gustong gusto ko hawakan ang kamay niya ngayon at sabihin na magiging ok din ang lahat.
Pero hindi maaari. Di naman kami...

I really want to comfort him, but I can't. I feel awkward.

Gusto ko rin syang yakapin ng mahigpit.
Yung tipong matagal na matagal.
Siguro, kung mayayakap ko sya, hindi ako ang unang kakalas.

Tatabihan ko sya sa pagtulog para hindi na nya maramdaman na nag-iisa siya.
Lalambingin ko sya hanggang sa mawala ang init ng ulo niya.
Hahayaan ko na dumantay siya habang tumutulo ang luha sa kanyang mga mata.
Gagawin ko ang lahat para sumaya lamang ang aking sinta.

Pero hindi ako ang kailangan niya.
Kahit mag-volunteer pa ako, di parin yun magiging epektib dahil iba ang gusto niyang mag-alo sa kanya, yumakap, tumabi, lumambing at pumunas sa mga luha niya.

Hindi ako.
Iba.

Ayoko ko ng magpakamartir at umasa pa kasi alam kong mas masaksaktan lang ako sa huli.
Alam ko naman na kusang mawawala ang nararamdaman ko para sa kanya at darating ang oras na makikilala ko ang taong para sakin.

TULOY PARIN ANG BUHAY.

DEAR FUTURE HUSBAND,

Marahil nagtataka ka why I have such letter/blog post. Uso to ngayon. *Laughs*
Dapat "Future boyfriend" ang endearment na gagamitin ko, but I had this idea na ang boyfriend-girlfriend relationship (BGR)ay may hangganan not like that of sa husband and wife or the so-called marriage.

Hindi na dapat ako maniniwala sa marriage, pero n'ong naisip kita, naniwala na ako uli... kawawa ka naman kasi kung di mo ako makakasama.

Ang korni ko ba kasi may ganito akong letter/blog post? marahil nga. Pero di ba... ang sweet ko kaya, hindi pa tayo may love letter na ako para sayo. :)

To tell you the truth, I'm a little sad kasi di kita kasama sa mga oras na 'to. but the thought that we'll be together at the end excites me.

Nasan ka ba ng araw na 'to? Ako, nandito lang sa bahay. Holy Week ngayon dapat nagninilay nilay ka rin. Magsisi ka na sa lahat ng kasalanan mo!

Kelan kaya tayo magkakakilala? O kilala na kaya kita? Are we friends? Schoolmate? Classmate? Churchmate? Checkmate. Ang dami ko pang gustong itanong sayo pero next time nalang.

Alam mo ba, tuwing sasakay ako ng jeep o kaya ng bus, o ng lrt o mrt o kahit sa elevator, escalator, kahit nga siguro kapag naglalakad ako kung saan-saan ay iniisip ko kung nakita na kaya kita, nadaanan, nabunggo, natarayan, naabutan ng bayad, natisod... iniisip ko kung sa mga pagkakataon na yun isa ka ba sa mga taong nakasalamuha ko.

Napakalawak ng Makati, Pasig, Manila, Luzon, Pilipinas, Asya... ng mundo. Pero kahit gaano pa ito kalawak sigurado akong magkakakilala tayo, mamahalin mo ako, mamahalin kita at magpapakasal tayo... sa tamang panahon.

Siguro ngayon, hinihintay mo rin na mag-krus ang landas natin o di kaya ay nasa piling ka pa ng iba o pwede din na nandyan ka lang sa tabi-tabi at nag-iipon ng lakas ng loob. *Laughs* Ano kayang ginagawa mo ngayon? Iniisip mo kaya ako? Marahil... HINDI.

Hey future husband, gusto mo bang malaman kung ano ang ine-expect ko sayo, kung ano ang pinagdarasal ko kay God...

I pray to the LORD that I'll meet someone whose heart is like HIM. Syempre dapat mabait ka kasi mabait ako. Gusto ko parehas tayong naggo-grow in faith. Another thing is that you should be hardworking para umasenso tayo sa buhay (dapat yumaman tayo dahil marami tayong gagawing charity works). Okay lang kahit di ka sweet, may history ang family namen ng Diabetis, tama ng ako nalang ang sweet. *laughs* I do hope na mahilig ka din sa basketball, dapat fan ka ng Lakers kasi ako fan ng Celtics. Masaya yun kapag play-off season, may thrill. May it also be that mahilig ka sa music, arts at photography para marami tayong common denominator. Mahaba talaga ang listahan ko ng "what-an-ideal-husband-should-be" pero kapag swak ka na dun sa una, kahit hindi na sa iba (pero mas maganda parin kung marami tayong common denomintor).

Hey future husband, anong ine-expect/ipinagpe-pray mo kay God as your future wife? Kasi baka hindi ko ma-meet ang expectations mo. Di bale, back-up ko naman ang God kaya siguradong magja-jive tayo.

Hey future love-of-my-love, pag nagkakilala na tayo don't give up on me ah. Kahit gaano pa ako kataray, kahit gaano pa ako kakulit, kahit gaano pa kita i-reject, kahit malapit ka ng mawalan ng pag-asa... don't give up on me.

Pramis, kapag na-win mo na ako, I'll love you from the love of God.
Pramis, iibigin kita sa bawat pagpikit at pagmulat ng aking mga mata.
Pramis, mamahalin kita sa bawat hininga ko.
Kahit magkaroon man tayo ng di pagkakaunawaan, assured ka sa pag-ibig ko.

Tatapusin ko na to'ng letter/blogpost ko baka lalo mo akong mahalin eh. *laughs* ♥♥♥♥

Your future wife,
Leira

P.S.
Pakinggan mo ang kantang "Marry Me" by Train.
Naiisip kita sa kantang yan.

MGA PAYO NI TIAN

Pagsapit ng 11:30 p.m. nakatext ko si Tian. Natutuwa ako sa kanya kasi parang napakalawak ng isip n'ya. Parang ang dame na n'yang napagdaanan. Ang husay magpayo. Ewan ko lang kung naisasabuhay n'ya ang mga payo n'ya. But nonetheless, laging may point ang sinasabe n'ya.

"Wag ka muna matulog. Magtext muna tayo. Hahahaha" sabi ko.

"Nagpapa-antok ka lang e. haha! Pero sige pagbibigyan kita." tugon niya.

"Hindi kasi agad ako makatulog kapag naka-inom. Ewan ko ba. Baliw ata ang sistema ko eh."

"Hindi ang sistema mo ang may mali.. Yung utak mo yun. Alam mo kung baket? Pag may iniisip ka talaga eh mahirap matulog. Ganun yun."

"Ganun ba yun. Maling mali pala talaga ang utak ko. Panu yun. Ikaw ang laman nito. Hahahaha."

"Hindi po ako si *insert his name here*, ate. Hindi ako ang nasa utak mo. Hahahaha."

"Pano mo nalamang si ungas ang nasa isip ko? Napadako ka na ba dun? Kasi ang alam ko nasa puso palang kita eh. Haha! :D"

"haha.. Mga banat ni ate panglasing oh! Kala ko nasa lungs ako."

"Haha! Hindi ako lasing. Si Mong yun. Nawala ka nga sa lungs ko kanina kaya hindi ako makahinga eh. Lumipat ka na kasi sa puso ko. :D"

"Pag nawala pala ako sa puso mo patay ka na.. Kasi di na titibok yan. Maliban nalang kung sasagipin ka ni *insert his name here* hahaha!"

"Kaya dapat wag ka mawawala sa sistema ko ahh. Baka mamatay ako eh. Hahaha! Di na ako aasa kay *insert his name here* . Wala naman akong aasahan dun eh. :D"

"Alam mo pare, iba yung sinasabe mo sa ginagawa mo eh. Sabe ka ng sabe na di ka na aasa dun pero sa nakikita ko, umaasa ka ng sobra sobra eh ayun. Alam mo 'tol, ayoko kitang masakatan pero desisyon mo naman yan eh. Ayun comment lang."

"Magka-iba ba? Ewan ko ba. Para kasing alam na ng utak ko ang dapat gawin pero hindi yun ang nangyayari. May problema siguro talaga ako sa utak."

"Haha! Ganyan talaga.. Sabagay sa umpisa lang naman yan. Malay mo pag nagtagal na, ganun parin, umaasa ka parin. Wahahaha!"

"Ambastos mo. Kala ko seryoso na. yun pala… takteng yan. Wag nalang natin syang pag-usapan. Haha! Lalo ko lang syang naiisip."

"Sige Tian. Matulog ka na. nakakaistorbo na aketch sayo. Nyts. :D"

"Seryoso naman yung mga pinagsasabi ko, nilagyan ko lang ng konting pampangiti para si masobrahan sa pagkaseryoso. Hahaha! Kung naiisip mo sya, isipin mo lang wala namang masama dun eh. Pero yung aasa, yun yung mahirap.. You're holding your feeling so tight, why don't you loosen the grip to that feeling for you to see the real meaning of love. Mind over heart. :)"

"Easier said than done. Haha! May naisip akong blog. Sulat ko muna. Gud nyts Tian."

"Unang una, wala akong sinabe na nakakaistorbo ka. Pangalawa, gusto kong sabihin na wala akong tama ng alak kaya yung mga pinagsasabi ko eh seryoso. Hahahaha.. I just want to help you alright?! Haha! Pero pare naiintindihan kita. Matalino ka kasi kaya tanga pagdating sa pag-ibig. Haha! Totoo yun."

"Yeah right.. You're too smart para tumanggap ng mga ganyang payo. Hahaha."


Ang hirap aminin na may pagkakamali tayo lalo na kung iba ang nakapansin. Alam ko naman na maling umasa kahit wala kang aasahan. Masarap kasing maging masaya kahit sa ilusyon lang. Tama si Tian sa mga hinuha nya. Pero parang ang hirap gawin.


Para akong naumpog sa mga sinabe n'ya. Lalo yung sa dulo. Maybe, I'm a fool being smart. Oh well, naniniwala akong parte to ng buhay na kailangang daanan. Masakit ang proseso pero alam ko na kapag hindi na ako umasa, hindi na ako masasaktan pa… sana.

ALL OVER AGAIN

Apat na taon na akong nagmo-move on sa isang taon na akong nagmo-move on sa isang tao na hindi man lang alam na gusto ko s'ya. Ewan ko ba kung sadyang manhid lang s'ya o nakakaramdam s'ya but he choses to ignore it.

Hindi ko kasi masabi sa kanya ang totoo, that I feel something special for him. I just don't know if it's love or what.

Marami ng luha ang kumawala sa mga mata ko tuwing malalaman o mababalitaan ko na may pinopormahan s'yang babae. Marami na ring bote ng alak ang naubos ko para makalimot, kahit panandalian lang, sa sakit na na dulot n'ya sa'kin.

Alam kong wala akong karapatan na makaramdam ng selos, pero tuwing makikita ko s'yang may kasamang iba ay 'yon ang nararamdaman ko.

Nito lamang nakaraang linggo, nakapagpasya na ako na totoong kakalimutan ko na sya kasi hindi naman n'ya ako pinapansin. Pero may kung anong himala at pinansin n'ya akong muli. Hindi ko alam kung anong nakain niya (sana matagal na n'yang nakain yun) at nag-iba bigla ang ihip ng hangin.

Ang tagal kong hinintay ang pagkakataon kung saan matatanggap ko na sa sarili ko na "wala" talaga. Pero noong nagbigay na s'ya ng motibo para pansinin ko s'ya, sinunggaban ko ito agad.

Hindi ko na maintindihan ang sarili kko, the otherday I'm fully determined that I'll move forward. Yet, when he comes around parang lahat ng sakit na binigay n'ya ay naglahong parang bula.

Umaasa na naman ako. I know myself too well. Di ko mapigilang maging masaya sa mga pagkakataon na makakapag-usap kami. Kahit 'yong simpleng "smiley" lang lubos na ang kaligayahan ko.

Alam kong nangangamba ang mga kaibigan ko dahil binibigyang kulay ko na naman ang mga actions n'ya. Syempre, ayaw nila akong masaktan, lumuhang muli at malasing. Pero, kahit ano namang payo at pangaral ang gawin nila ay ako parin ang masusunod.

At dahil sobrang saya ko dahil sa pagpaparamdam niyang muli, nag-inuman kaming magbi-beerkada. The usual things happened. May nagkwento kung bakit s'ya masaya (ako 'yon) at meron din namang naglabas ng sama ng loob (si kaye 'yon). Hindi rin nawala ang natulog, nagsuka at nalasing (si mong pala ang nalasing).

Naghyperventilate din pala ako. Ganun kasi ang sistema ko kapag nalalasing or masyadong maraming alako sa katawan ko. Buti nalang at may plastic ang "Bangus: Fish Cracker" na nabili nila. It helped me regain the proper supply of oxygen sa lungs ko. Good thing I'm with Tian to keep me company. Maaasahan talaga s'ya.


Sa bahay hindi nahalata na nag-inom ako kasi tulog na si mama at di ako maamoy ng tito ko kasi amoy alak din s'ya. He'll never know kung sino talaga ang amoy alak.